ကြ်န္ေတာ္နွင့္ HR

+++++++++++++++++++++++++++

လူနည္းနည္းမ်ားလာတာ့ အဓိက ၿပႆနာက HR ၿဖစ္လာပါတယ္။ လိုတာေတာ့ finance လည္းလိုတာပါ။ 

- ၀န္ထမ္းေတြကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ရေစဖို ့
- ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ရွိေစဖို ့
- ေဘာနက္စ္ကိုလည္း သတ္မွတ္ဖို ့
- ၀င္ေငြကိုလည္း မ်ားေအာင္ခ်န္ဖို ့
- ဆုေပး ဒဏ္ေပးစနစ္က်င့္သံုးဖို ့

အေရးၾကီးလာပါတယ္။ ပိုက္ဆံပိုေပးရင္ motivation တတ္တယ္ဆိုတာကလည္း အၿမဲေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းကလည္း unlimted cash နဲ ့ run ေနတာမွ မဟုတ္တာ။

အရင္တုန္းကေတာ့ ကိုယ့္တပည့္အရင္း ေလးငါးေယာက္နဲ ့ဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့ ၿပႆနာမရွိခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း လြတ္လပ္တာၾက္ိဳက္ပါတယ္။ ၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္လာ အလုပ္ၿပီးရင္ ၿပီးေကာ ေၿပာလို ့အဆင္ေၿပပါတယ္။

အမ်ားနဲ ့ၿဖစ္လာေတာ့ တခ်ိဳ ့ ကိစၥေတြမွာ communication လဲြတာေတြ ၿဖစ္လာပါတယ္။ အခ်ိန္နဲ ့ အုပ္စုနဲ ့ လုပ္ရတဲ့ ကိစၥေတြမွာ လူစံုဖို ့လိုလာပါတယ္။ လူမစံုေတာ့ ၿပန္ၿပန္ရွင္းေနရတာနဲ ့ သိပ္ကို ခက္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒဏ္ေပးတဲ့စနစ္ကို လံုး၀ကို မၾကိဳက္ပါဘူး ။ သို ့ေပမယ့္ ပံုမွန္လုပ္တဲ့သူအတြက္လည္း မ်ွတဖို ့လည္း လိုအပ္မယ္ထင္ပါတယ္။ 

ေနာက္တခုက တက္လမ္းေတာ့ ေပးထားမွ ရမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္လုပ္ၿပီးရင္ ဘာၿဖစ္မယ္ဆိုတာကို ၾကိဳတင္ၿပီး သိဖို ့လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ခြင့္ သတ္မွတ္ေပးရမယ္ ၊ ဆုေၾကးေပးရမယ္။
ကိုယ္အတြက္လည္း က်န္ေအာင္လုပ္ရမယ္ ။ အဲတာမွ ေရရွည္ရပ္တည္နိင္မွာကိုး။ 

အၾကံေပးလိုတာကေတာ့ အုိင္တီသမားေတြ အေနနဲ ့တခ်ိန္ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ၾကရင္။ HR, Accountion/Finace ကို လည္း တီးမိေခါက္မိဖို ့လို ပါလိမ့္မယ္။ 

လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ တေန ့တၿခား ပိုပိုမ်ားလာေလပါပဲ။ HR ကေတာ့ မကြ်မ္းက်င္တဲ့အတြက္ ပညာရွင္ပဲ အနည္းဆံုး အခ်ိန္ပိုင္း ေခၚလိုက္တာ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ 

လူရယ္လို ့ၿဖစ္လာမွေတာ့ မေၾကာက္ေတာ့ပါဘူး။

special thanks to Ko Jack Chen

လိပ္ကြ်န္း လူသတ္မူနွင့္ ပါတ္သက္၍

ထိုင္းကိုသာ တတ္သိမ္းမယ္ေၿပာတာ ထိုင္းက ၿမန္မာၿပည္ေစ်းကြက္ကို သိမ္းၿပီးၿပီ

- သြားတိုက္ေဆး
- အားၿပည့္အခ်ိဳရည္
- ဆပ္ၿပာ
- ကေလးစားတဲ့မုန္ ့
- ထိုင္းမွာေအာက္ေၿခအလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ လူသန္းေက်ာ္
- ေဆးကုတာပါ ထည့္တြက္လို ့လည္းရမယ္ထင္ပါတယ္။

ၿမန္မာကေလး နွစ္ေယာက္ကိစၥရဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက တိုင္းၿပည္က စီးပြားေရး၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အေရး စတာေတြအားနည္းလို ့အလုပ္အၿပင္ထြက္လို ့ၿဖစ္တာလည္းသိေစခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး မ်ိဳးခ်စ္စိတ္က ၿမန္မာၿပည္သားမွာတင္ ရွိတာလည္းမဟုတ္တာကို သိေစခ်င္ပါတယ္။ 

တိုင္းၿပည္က ဒီမိုကေရစီရေသးတယ္လို ့ကို မဆိုနိင္ေသးပါ။ စစ္ၿဖစ္ရင္ မိဘမဲ့ကေလးေတြ ၊ ေရာဂၚေတြ ၊ ေနာက္ဆက္တဲြ ၿပႆနာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္။

ထိုင္းနိင္ငံသားအမ်ားစု ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရွက္ေနတဲ့ ပံုစံပါပဲ။ ဆဲတာလည္းမေတြ ့မိသလို သူတို ့ကိုယ္တိုင္ကလည္း မတရားခံရတဲ့ ကေလးနွစ္ေယာက္ဖက္က ကာကြယ္ေၿပာေနတာကိုလည္း ေတြ ့ရမွာပါ။

ၿမန္မာေတြက ထိုင္းေတြကို ငယ္နိင္လို ့ထင္ၾကသလို ၊ ထိုင္းေတြကလည္း ၿမန္မာေတြက ေအာက္ေၿခအလုပ္သမား နိမ့္က်တဲ့ လူမ်ိဳးေတြအၿဖစ္ထင္ၾကပါတယ္။

Diplomatic နည္းလမ္းနဲ ့ေၿဖရွင္းရမယ့္ကိစၥပါ။ တိုင္းၿပည္က ပညာေရး ၊ စီးပြားေရးေနာက္က်ေနတာကို ရွင္းနိင္ရင္ ေနာင္လိပ္ကြ်န္းၿပႆနာကို ကာကြယ္နိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီမိုကေရစီရတယ္လို ့ေၿပာမရေသးပါဘူး ေခ်ာက္ထဲကို အြန္လိုင္းက အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္တြန္းခ်ေနၾကတာ ၿမင္မေကာင္းဘူး 

တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ Financial Education
-------------------------------------------------------------------
ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ Financial Education တတ္ဖို ့လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲတာက ေက်ာင္းမွာ သင္မေပးပါဘူး ။ ေက်ာင္းေတြက အလုပ္သမားေကာင္းေတြကို ပဲေလ့က်င့္ေပးတာမ်ားပါတယ္။ အခုေတာ့ တခ်ို ့ course ေတြမွာ ထည့္သြင္းလာတာကို ေတြ ့ေနရပါၿပီ။

သူေဌးေတြက Product/Service ကိုေရာင္းပါတယ္။အလုပ္သမားေတြက ကြ်မ္းက်င္မူရယ္ ၊ အခ်ိန္ရယ္ကို ေရာင္းပါတယ္။

ေမာင္ေမာင္က Senior Manager တလ ၁၀သိန္းရတယ္ ။ သူရဲ့ Source of Income က လုပ္ငန္းဆီကပါ။ လုပ္ငန္းရွင္ ဦးၿမက သူ ့ရဲ့ Product ကို ေရာင္းပါတယ္။ ဥပမာ ဆီးထုပ္ တထုပ္ကို ၁၀၀ နဲ ့ေရာင္းရင္ ၁၀က်ပ္ ၿမတ္ဆိုပါဆို ့။

ေမာင္ေမာင္ရဲ့ ၀င္ေငြရတဲ့ ေနရာက တခုပဲရွိပါတယ္။ ဦးၿမကေတာ့ သူ ့ရဲ့ စားသံုးသူအရည္အတြက္အလုိက္ရပါတယ္။

လူ ၁၀၀ x အၿမတ္ ၁၀ က်ပ္ = ၁ေထာင္ရပါမယ္။
လူ တစ္ေထာင္ = တေသာင္းက်ပ္
လူ တစ္ေသာင္း = တသိန္းက်ပ္
လူတသိန္း = ဆယ္သိန္းက်ပ္ ရပါလိမ့္မယ္။

ၿမန္မာၿပည္မွာ ဆီးထုပ္စားတဲ့လူ သန္းခ်ီရွိပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ထဲ့က လူတသိန္း ၀ယ္စားရင္ ဦးၿမ တေန ့ကို ဆယ္သိန္းရပါလ္ိမ့္မယ္။ ဦးၿမရဲ့ ၀င္ေငြက အတိအက်မရွိပါဘူး။ ဘယ္လို ့လည္းဆိုေတာ့ ဘယ္နွစ္ေယာက္စားမယ္ ေၿပာလို ့မရလို ့ပါ။ ေမာင္ေမာင္ရဲ့ ၀င္ေငြက အတိအက်လကုန္ရင္ရပါလိမ့္မယ္။ေမာင္ေမာင္ရဲ့ လစာတိုးမူက ရာထူး ၊ ေဘာနက္စ္ေပၚမူတည္ၿပီ။ ဦးၿမက စားသံုးသူေပၚမူတည္ပါတယ္။

ေမာင္ေမာင္က လစာပိုေပးတဲ့ေနရာကို သြားလို ့ရပါတယ္။ ဦးၿမအဖိုမွာေတာ့မလြယ္ပါ။ ဦးၿမမွာ အားသာခ်က္ေတြရွိပါတယ္ သူကေတာ့ ကန္ ့သတ္မထားတဲ့ စားသံုးသူအေရအတြက္ပါ။ 

ဦးၿမမွာ ကုန္က်စရာေတြလည္းရွိပါတယ္။

-လစာေပးရတာ
-ၿဖန္ ့ခ်ီမူ
-ထုပ္ပိုးမူ
-အခြန္
-လက္လီသမားအတြက္ အၿမတ္ခ်န္ၿခင္းအစရွိတာေတြပါ။

ဦးၿမရဲံ ၿပႆနာေတြကေတာ့

-ကုန္ၾကမ္းရနိင္မူ
-ကြ်မ္းက်င္အလုပ္သမားရွားပါမူ
-မားကတ္တင္း
-HR စတာေတြၿဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ေၿပာတဲ့ taxi ေမာင္းတဲ့သူက ဘဲြ ့ရထက္ပိုရတဲ့ ၿပႆနာကို စဥ္းစားမိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘဲြ ့ရက ၀င္ေငြ ေပးမယ့္သူ တေယာက္ရွိၿပီး တိုင္းၿပည္ အေၿခအေန နဲ ့ ပါတ္သက္ပါတယ္။ Taxi ဆရာကေတာ့ ေမာင္းနိင္သေလာက္ရပါလိမ့္မယ္။ Taxi ဆရာမွာ ကန္ ့သတ္ခ်က္ေတာ့ရွိပါတယ္။ အခ်ိန္နဲ ့ လုပ္နိင္တဲ့ ablility ပါ။ ေမာင္ေမာင္မွာလည္းရွိပါတယ္။

ဦးၿမမွာေတာ့ management သာၿဖစ္တဲ့အတြက္ လူလိုရင္ ငွားလို ့ရၿပီး ၊ ပစြည္းလည္းေကာင္း ၊မားကတ္တင္းေကာင္း ၊ ေစ်းကြက္ demand လည္းရွိရင္ တတ္သြားပါလိမ့္မယ္။ လက္လုပ္လက္စားဘ၀နဲ ့ေတာ့ ခ်မ္းသာဖို ့မလြယ္ပါ။ financial education ကို နားလည္ဖို ့လိုပါလိမ့္မယ္။ လူတိုင္းက ၁၀၀ က်ပ္ေပးဖို ့ လြယ္ကူၿပီး ၁၀သိန္းက်ပ္ကေတာ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြကပဲ ေပးနိင္ပါလိမ့္မယ္။ လူတိုင္းကိုေရာင္းလို ့ရေပမယ္။ အလုပ္ကေတာ့ တခုထပ္ပိုၿပီးလုပ္ကိုင္လို ့မရပါ။ 

အဲတာေၾကာင့္ နိင္ငံၿခားမွာ အလုပ္အၾကာၾကီးလုပ္သူေတြက ခ်မ္းသာတာထက္ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းရွင္က ခ်မ္းသာဖို ့အခြင့္အလမ္းရွိပါတယ္။

လုပ္ငန္းတခုေအာင္ၿမင္ဖုိ့ ကေတာ့ ၁၀% သာ ရွိၿပီး ၊ အလုပ္ရဖို ့ကေတာ့ ၉၀% ရွိပါလိမ့္မယ္။

တန္ဖိုးနည္းတဲ့ ကားတစီးနဲ ့ ေက်ာ့ကို ဂုဏ္ယူစြာတင္ခြင့္ၿပဳပါ။ ဒါကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ဒုတိယေၿမာက္ကားပါ။ ဘာမွ အဖိုးမၾကီးပါဘူး။

သို ့ေပမယ့္ ၂၀၁၅ မတ္လမွာ 

- လူနစ္ေယာက္ပဲ က်န္ေတာ့တဲ့ Software Team ၊
- လက္က်န္ ေငြ ၁၅,၀၀၀က်ပ္
- အေၾကြး သိန္း ၃၀ ၊
- မိန္းမက ကိုယ္၀န္ ၈လ ေဆးရုံတတ္ဖို ့ ပိုက္ဆံမကမေလာက္

ယခု ၂၀၁၅ ၊ နိ၀င္ဘာမွာ (၈လအတြင္းမွာ)

- လူ ၁၅ ေယာက္ရွိတဲ့ကုမၸဏီ
- ကေလးအတြက္ က်ယ္ၿပန္တဲ့တိုက္ခန္းလည္း ငွားနိင္ၿပီး။ အေကာင္းစားနို ့မူန္ ့လည္းတိုက္နိင္ပါၿပီ။
- အေၾကြးမရိွသေလာက္
- အိမ္က ေထာက္ပံၸေငြ 0 က်ပ္
- တတိယကားမွာယူရန္အသင့္ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူတာပါ။ 

တန္ဖိုးမမ်ားေပးမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ရဲ့ မွတ္တိုင္တခုပါပဲ ။ ပထမကားလို ၾကီးေတာ္ၿဖစ္သူက တ၀က္လည္း စိုက္ေပးမယ့္သူမရွိပါဘူး။ 

ကြ်န္ေတာ္ အမ်ားၾကီးေၿပာင္းလဲခဲ့ရပါတယ္။

- Business အေပၚအၿမင္
- လူေတြအေပၚအၿမင္
- လုပ္ငန္းေပၚအၿမင္
- marketing အၿမင္

ဘာမွၿဖစ္ထြန္းတယ္ ေၿပာမရေသးေပမယ့္ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ေအာက္ပါအခ်က္ေတြအတြက္ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူေတြပါ။

- ကြ်န္ေတာ့္ကို ေစာင့္ေရွာက္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ အလုပ္အပ္ခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြမ်ား
- ကြ်န္ေတာ္ကို တြန္းအားအမ်ားၾကီးေပးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ရဲ့သား
- အၾကံညဏ္ေပးခဲ့တဲ့အေမတို ့ပါ။ 

ၾကိဳးစားယံုၾကည္ခဲ့ၾကတဲ့ မိသားစုနဲ ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္(၀န္ထမ္းလို ့မသံုးပါ) အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

OSX တင္ေပး Copy Software တခုမွမထဲ့နဲ ့။ ICE က Technician က ၿဂိဳလ္သားတေကာင္လို ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္သြားပါတယ္။

ၿဖစ္တာကေတာ့ HDD boot မတတ္ေတာ့တာနဲ ့ Solid State နဲ ့လဲသြားလဲတာပါ။ Mac သံုးၿဖစ္တာလည္း Virus ေတြေၾကာင့္နဲ ့ Copy Right Software ေတြေၾကာင့္ပါ။ App Store ကေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူ၀ယ္လို ့ရပါတယ္။

Piracy Free ၿဖစ္ၿပီလာဆိုေတာ့ မၿဖစ္ေသးပါဘူး။ Photoshop ကိုေတာ့ သံုးေနရဆဲပါ။ ဂိမ္းေတြလည္း အခုေနာက္ပိုင္း၀ယ္ၿဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္ အားလံုးေတာ့မဟုတ္ေသးပါဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးနစ္ေလာက္က ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ဂိမ္းေခြဆိုင္ေလးကို ပိတ္မယ္ဆိုေတာ့ အေမက ဆက္လုပ္ ပိုက္ဆံထပ္ထုတ္ေပးမယ္လို ့ေၿပာပါတယ္။ သူကေတာ့ စီးပြားေရးဆက္လုပ္ေစခ်င္တာပါ။ 

ကြ်န္ေတာ္ေၿပာၿပပါတယ္။ အေမ သူမ်ားဟာေတြ ကူးၿပီးေရာင္းေနရတာ စိတ္ထဲမွာ အၿပစ္ရွိသလို ခံစားရတယ္လို ့။ ကြ်န္ေတာ္ေန ့တိုင္း စိတ္မခ်မ္းသာပါဘူး။ 

ဂိမ္းေရာင္းတဲ့သူေတြကိုလည္း အၿပစ္မတင္ပါဘူး။ သူတို ့လည္း ဒီက လိုအပ္ခ်က္ကို ၿဖစ္တဲ့နည္းနဲ ့ ၿဖည့္ေပးေနရတာပါ။ အဲလိုမွမဟုတ္လည္းမ၀ယ္နိင္ၾကတာ။

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ Phone ေတြကို root မထားပါဘူး။ Jail မထားပါဘူး။ Pirate Software တခုမွမရွိပါဘူူး။ Developer တေယာက္အေနနဲ ့ ကိုယ္တတ္နိင္သေလာက္ စံနမူနာ ၿပရမယ္ထင္လို ့ပါ။ ေၿခာက္ၿပစ္ကင္း သဲလဲစင္ေတာ့မဟုတ္ရပါ။

ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ဟိုေန ့က ညီေလးတေယာက္ ဂိမ္းဆုိင္ကို သတိရတယ္ဆိုၿပီး ဖုန္းဆက္လို ့ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြ ၿပန္ေရးလိုက္တာပါ။

ေလာေလာဆယ္ၿဖစ္ေနတဲ့ ၿပႆနာကေတာ့ အၿမတ္မာဂ်င္ပဲ ။

ဒီနစ္ မတ္လက ကိုယ္နဲ ့ ကို္ယ့္တပည့္အရင္းနစ္ေယာက္ပဲ က်န္ရာကေန လုပ္မဟဲ့ဆိုၿပီး အားတင္းလုပ္လိုက္တာ အခုေတာ့ ၀န္ထမ္း ၁၅ ေယာက္အထိေတာ့ၿဖစ္လာၿပီ။ နစ္ကုန္ရင္ ၂၅ ေယာက္ေလာက္ထိ ၊ ေနာက္နစ္ကို ၁၀၀ အထိေတာ့ ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးၾကီးေတာ့ထားတာပဲ ။

၀င္ေငြေတြလည္း တိုးလာပါရဲ့ ထြက္ေငြေတြလည္း ကပ္ပါလိုက္လာေရာ။
ကို္ယ္က Service ပဲလုပ္လာေတာ့ Service ပဲ အဆင္ေၿပတယ္ ဆိုရပါမယ္ ။ Service ရဲ့ၿပႆနာက လိုအပ္ခ်က္ သိပ္ကိုမ်ားတာပါ။ အၿမတ္က ၂၀% ဆိုရင္ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမယ့္လုပ္ငန္းၿဖစ္ေနပါၿပီ။

ေအာင္ၿမင္ဖို ့ဆိုရင္ေတာ့ လမ္းတခုပဲရွိေတာ့တယ္။ အဲတာက product တခုခုကို ေဇာက္ခ်လုပ္မွၿဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ကိုယ္က အဲ့အပိုင္းကို လံုး၀ကို မကြ်မ္းက်င္တာ။

ကြ်န္ေတာ္တို ့က စကတည္းက မိဘက ေရာ့အင့္ဆိုၿပီး ေငြအလံုးအရင္းနဲ ့ခ်ေပးတာလည္းမဟုတ္ေတာ့ Service ကပဲ တက္လာတဲ့လူေတြပါ။ သူမ်ားအလုပ္လုပ္ေပးပဲတက္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ၂၀၁၆ Vision ကေတာ့
------------------------------------------------------------------------
၁။ အလုပ္အတြက္ လံုး၀ကို လက္လဲြေဆာင္ရြက္နိင္တဲ့ မန္ေနဂ်ာေတြ ရွာေဖြဖို ့
၂။ မၿဖစ္ၿဖစ္တဲ့နည္းနဲ ့ Product တစ္ခု/နစ္ခုကို ေအာင္ၿမင္ေအာင္လုပ္ဖို ့

၃။ ေတာ္တဲ့သူေတြကို စည္းရုံးနိင္ဖို ့ပါပဲ။

၄။ လခေပးနိင္ဖို ့ ေလာက္ေအာင္ရွာဖို ့လည္း လိုမွာေပါ့ေနာ္။

၅။ ၀င္ေငြနည္းပါးတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို ပိတ္ပစ္ဖို ့။ လုပ္ငန္းအသစ္ေတြ တိုးရွာဖို ့။

အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ့ ကို္ယ့္ရဲ့ Vision ကို လံုး၀ကို ယံုၾကည္ၿပီး တကယ္အလုပ္လုပ္တဲ့ ေတာ္တဲ့သူေတြရဖို ့ ၿဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။

Industry မွာ Production နဲ ့ပဲ ေပးရပါတယ္။ တခ်ိဳ ့က ဘယ္ေလာက္ေပးရမယ္သာ ေတာင္းတာ ဘာလုပ္ေပးနိင္သလဲဆိုတာကို ေသခ်ာ မေၿပာၿပရင္ အဆင္မေၿပပါဘူး ။

၂၀၁၅အစပိုင္းနဲ ့ ၂၀၁၅ အကုန္ရဲ့ ကြာၿခားခ်က္ကေတာ့ ေငြမရွိလည္း လုပ္လို ့ရတယ္ ဆိုတာကို ေတြ ့ရွိသြားတာၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ သူမ်ားကို ေစသနာ သန့္သန္ ့နဲ ့ကူညီရင္ ကိုယ္လည္း အဆင္ေၿပတယ္ဆိုတာပါ။

ေခတ္သစ္ ဟသာၤကိုးေသာင္း

ဒီေန ့ကေတာ့ MCF မွာ အစည္းအေ၀းလုပ္ၾကရင္နဲ ့ ပေရာဂ်က္တခုကို ဘယ္လို ပိုက္ဆံယူမလဲဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ကို ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။သိပ္ကို ေကာင္းပါတယ္။ စံခ်ိန္စံညြန္းတခုကို MCF လိုမ်ိဳးက ထုတ္ၿပန္ေပးရင္ သိပ္ကို ေကာင္းမွာပါ။

အဲတာနဲ ့ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ရွစ္လဆက္တိုက္ ကြ်န္ေတာ္ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ၿပသနာကိုလည္း ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ရွစ္လဆက္တိုက္ဆိုသလို ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေဆာ၀ဲလ္လုပ္ငန္းေလးမွာ ၀င္ေငြ သုညနီးပါပဲ ရွိပါတယ္။ ကံေကာင္းတာက training အဆင္ေၿပတဲ့အတြက္ team ကို ဆက္ၿပီး ပံပိုးထားနိင္ပါတယ္။ သို ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တေယာက္တည္း ရုံးေနသလိုပဲၿဖစ္ခဲ့တာပါ။

ကြ်န္ေတာ့္အရင္ယူဆခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ဆီမွာ လူနည္းတဲ့အတြက္ Quality Game ကိုပဲေဆာ့ခဲ့ပါတယ္။ နည္းနည္းမ်ားမ်ားေတာင္ၿပီး ေကာင္းေကာင္းေသခ်ာလုပ္ေပးတဲ့ပံုစံပါ။ေနာက္ၿပီးကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့ ပမာဏတခုေအာက္ ဥပမာ ဆယ္သိန္းေအာက္ဆို လက္မခံပါဘူူး။ ေနာက္တတ္လာမယ့္ ကေလးေတြအတြက္ တမင္ကို ခ်န္ထားေပးပါတယ္။

နနစ္ေလာက္အဆင္ေၿပခဲ့ၿပီး ရုတ္တရက္ မရွိသေလာက္ ထိုးက်သြားေတာ့ လူလည္း ေတာ္ေတာ္ညစ္သြားတယ္ဆိုရမွာပါ။ အဲတာနဲ ့ ေနတိုင္းၿဖည္းၿဖည္းေအးေဆးေတြးၾကည့္ေတာ့ အေၾကာင္းအရာ နစ္ခုကို ေတြ ့ပါတယ္။ အဲတာကေတာ့ နိင္ငံၿခားကုမၸဏီအသစ္ေတြနဲ ့ ေစ်းကြက္ကို ပိုက္ဆံအလံုးအရင္းနဲ ့ ၀င္လာတဲ့ လူေတြေၾကာင့္ဆိုတာေတြ ့ပါတယ္။

Quality Game ေဆာ့တဲ့ေနရာမွာ ၿပသနာေတာ္ေတာ္ရွိပါတယ္။ အေရးၾကီးဆံုးကေတာ့ လူပါ။ Developer ေကာင္းတေယာက္ၿဖစ္လာဖို ့နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အိပ္စိုက္ training လုပ္ေပးမွၿဖစ္တာပါ။ ဂ်ပန္ကုမၸဏီေတြလည္းေပၚလာေရာ အလ်ိဳလ်ီုထြက္သြားၾကတာပါပဲ။အၿပစ္ေတာ့ေၿပာလို ့မရပါ သူတို ့တတ္လမ္းကိုး။ ေနာက္တခုက replaceable မၿဖစ္တာပါ။ လူေတြကို တေယာက္ထြက္ရင္ ေၿပာင္းဖို ့သိပ္ကိုခက္သြားပါတယ္။

ေနာက္ၿပီးေစ်းကြက္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တို ့အနည္းဆံုး ဆယ္သိန္းကေန ငါးသိန္းအနည္းဆံုးယူမယ့္ ၀က္ဘ္ဆိုက္တခုကို နစ္သိန္းေလာက္နဲ ့ကုမၸဏီေထာင္ၿပီးေဆာ္ေနတာပါ။ မေကာင္းတာေတာ့ ေနာက္တပိုင္း ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အကုန္သိမ္းသြားပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ ရွစ္လတိတိေခါင္းကို ပူထူေနေအာင္စဥ္းစားၿပီး ဆံုးၿဖတ္ခ်က္တခုခ်လိုက္ရပါတယ္။အဲတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း Quality အစား Quantity Game ေဆာ့ၿပီး Quality ရေအာင္ တင္မယ္ဆိုတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္အားလံုးရပ္ၿပီး အစည္းအေ၀းေတြ ၊ event ေတြ ပဲ တတ္ပါေတာ့တယ္။ Marketing ကို လည္း တလသံုးသိန္းမၿဖစ္မေနသံုးမယ္လို ့ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ ့တခါတေလေတာ့လည္း အၿပစ္ရွိသလိုခံစားရပါတယ္။ အရင္တုန္းက ေနာက္ေပါက္ေတြအတြက္ ၾကီးပါေစဆိုၿပီး အေသးစားေတြကို အၿမဲခ်န္ေပးပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္မူ့အရ ၅ဆနီးပါး အထိေလွ်ာ့ခ်လိုက္ရပါတယ္။ အက်ိဳးရလာဘ္ကေတာ့ ေလးဆေလာက္ထိုးတတ္သြားတာပါပဲ။ ကံေကာင္းတာေတာ့ သက္သာသြားလို ့ အလုပ္အပ္တဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြပဲၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

အခုေတာ့ အေကာင္းၾကီးမဟုတ္ေသးေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို project ေတြလည္းတန္းစီ အသက္ရူေခ်ာင္သြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ေတာ့မေကာင္းပါ အၿပစ္ရွိသလို ခံစားရလို ့ ဒီစာကိုေရးလိုက္ပါတယ္။ လူငယ္မ်ား စြန္ ့ဦးတီထြင္သူမ်ားၿဖစ္နိုင္ၾကပါေစ။

အခု MCF က ထြက္လာမယ့္ Project Estimate Quotation ထြက္လာလို ့ရွိရင္ နိင္ငံၿခားက ပိုက္ဆံပိုက္ၿပီး ေစ်းကြက္လာဖ်က္မယ့္ သူေတြကို အတိုင္းအတာတခုအထိ တားဆီးနိင္မယ္ ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္။

p.s ကြ်န္ေတာ္ အဆင္မေၿပတဲ့အခ်ိန္မွာ ထြက္မသြားပဲ ရွိေနခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ လူရင္းေတြကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။